Vragen waar een arts met autisme mee te maken kan krijgen

Bij mijn artsexamen in 1997 heb ik de artseneed afgelegd:
Ik zweer dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten.
Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen. Ik luister en zal hem goed inlichten. Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd.
Ik zal de geneeskundige kennis van mijzelf en anderen bevorderen. Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Ik zal de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg bevorderen. Ik maak geen misbruik van mijn medische kennis, ook niet onder druk.
Ik zal zo het beroep van arts in ere houden.
Zo waarlijk helpe mij God Almachtig.

17 jaar later kreeg ik de diagnose autisme. De diagnose zelf krijgen betekent vaak een schok, maar als je dan ook nog arts bent, maakt dat de schok des te groter.

  • Krijg ik wel een opleidingsplek als ik open ben over mijn diagnose?
  • Ben ik verplicht openheid van zaken te geven?
  • Moet ik het melden bij mijn arbeidsongeschiktheidsverzekering? (is het een ziekte?)
  • Moet ik het vertellen aan collega’s?
  • Hoe zullen collega’s reageren?
  • Hoe werkt empathie tonen bij mij?
  • Mis ik zaken in de sociale interactie?
  • Enzovoort

Ik had geen antwoord op al deze vragen. Ik was 43 jaar toen ik de diagnose autisme kreeg. Dus onbewust van die diagnose was ik door de studie geneeskunde heen gerold, was ik co-assistent geweest, zaalarts en uiteindelijk huisarts geworden.
Toen ik de diagnose kreeg, ben ik meteen op zoek gegaan naar andere artsen met autisme. Ik denk dat dat een normale reactie is geweest. Inmiddels heb ik enkelen gevonden. Zij blijken met dezelfde vragen te worstelen. Co-schap-begeleiders geven bijv. tegengestelde adviezen. De één adviseert meteen -bij aanvang van een co-schap- iedereen in te lichten. De ander adviseert het autisme verborgen te houden; onduidelijkheid die leidt tot stress en onzekerheid en eenzaamheid. Ik heb niet de pretentie volledig te zijn of de wijsheid in pacht te hebben. Maar ik hoop met deze website een bijdrage te leveren aan het beeld wat mensen (artsen en anderen) hebben van autisme. En ik hoop dat algemeen geaccepteerd gaat worden dat het een mogelijkheid is, dat de dokter autisme heeft. Het feit dat je autisme hebt, maakt je geen minder goede arts. Bovendien denk ik door binnenkort met een coming out het beste tegemoet te komen aan de Artseneed “…Ik zal de geneeskundige kennis van mijzelf en anderen bevorderen. Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving.

One thought on “Vragen waar een arts met autisme mee te maken kan krijgen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *